భగవద్గతీ లో స్వీ య అవగాహన - మనోవైజ్ఞానిక విశ్లషే ణ

Authors

  • కె.రాధిక ,డా. యం ీవానిసులల Author

DOI:

https://doi.org/10.64751/rah7j058

Abstract

"లోక సమసాాలఖిన్నభవంతు" అంటూ లోక కళ్యయ ణం కోసం నరుడి అభ్యయ నా తికి నారాయణుడు బోధించిన జీవన సార్ం భగవద్గీత్. ఇందులోన ీకనిష్ణునవా సందేశం ఆధువాక యుగావాకి సరైన సమాధానం. నేటి క్నలంలో మనం ఎదుర్క ంటునా భౌతిక, మానసికపర్మైన వివిధ సంఘర్ణష లకు, వయకిత్ా వ లోపాలకు ధ్పాథమిక క్నర్ణం స్వవ య అవగాహన లోపమే అవా పరిగణంచి, భగవద్గీత్ ద్వవ రా స్వవ య అవగాహనను ఎల్ల పంపందంచుకోవచ్చో తెలియజెప్పే లక్షయ ంతో ఈ అంశావాా ఎంచుకోవడం జరిగంద. భగవద్గీత్లో వయకి ా అంత్ర్త్ీ సవ రూపము మరియు స్వవ య అవగాహనకు సంబంధించిన లోతైన భావనలు ఉనాా యి. ఈ పరిశోధన పధ్త్ం భగవద్గీత్లోవా స్వవ య అవగాహన భావనను మన్నవైజ్ఞావాక దష్ణష్టకోి ణంలో విశ్లష్టా ంచి, ఆధువాక మన్నవైజ్ఞావాక సిద్వధంతాలతో ద్వవా సారూపయ త్ను కూడా పరిీలిలాంద. వయకిగాత్ జీవన నైపుణ్యయ లలో స్వవ యఅవగాహన ఒక ధ్పాథమిక మరియుకీలకమైన అంశంగా పరిగణంచబడుతుంద. ఈ అధయ యనంలో అంత్ర్త్ీ అవగాహనను పంపందంచుకొనుటకు ఉపయోగపడే భగవద్గీత్ లోవా శోాక్నలను గురింాచి సుటివా విశ్లష్టా ంచి స్వవ య గురింాపుకు ఎల్ల తోడే డతాయోపరిీలించడం జరిగంద. ఈ శోాక్నల ద్వవ రా వయకి ాఅసలు సవ రూపం ఏమిటో తెలియజేయడం, మనలిా మనం గమవాంచే దష్ణష్టికోణ్యవాా అభివష్ణదధచేయడం ద్వవ రా స్వవ య అవగాహనకు తోడే డవచుో . ద్గవావలామనలో గందర్గోళం, ఆందోళన త్గుీతాయి. సేషత్ి మరియుఅంత్ర్త్ీ శాంతి పరుగుతాయి. ధ్పతి వయకి ాజీవన నైపుణ్యయ లు అభివష్ణదధ చేలకోసులంటేముందుగా త్న పటాత్నకు స్వవ యఅవగాహన ఉండాలి. ఈ జ్ఞానం ద్వవ రా వయకి ాఇత్ర్ నైపుణ్యయ లను పంపందంచుకొనుట లలభం అవుతుంద. భగవద్గీత్ యొకక ధ్పతిపాదనల ధ్పాముఖ్య త్ను గురింాచి, ఆచరించడం ద్వవ రా వయకి ాస్వవ య అవగాహనను పంపందంచుకుంటూ ఇత్ర్ జీవన నైపుణ్యయ లను కూడా అభివష్ణదధచేలకోవచో వా పరిశోధన పధ్త్ం తెలియజేలాంద. అల్లగే భగవద్గీత్ పై అనేక తాతివ క, భకి ాపర్మైన మరియు వయకిత్ా వ విక్నస సంబంధిత్ పరిశోధనలు ఉనా పే టికీ భగవద్గీత్ లోవా జీవన నైపుణ్యయ లను పరిీలించిన పరిశోధనలు పరిమిత్ంగా ఉనాా యి. ఈ కోణంలో విసష్ణాత్మైనటువంటి పరిశోధన జర్గాలి్ న అవసర్ం ఉందవా ఈ పరిశోధన సూచిలాంద.

Downloads

Published

2026-06-29

How to Cite

కె.రాధిక ,డా. యం ీవానిసులల. (2026). భగవద్గతీ లో స్వీ య అవగాహన - మనోవైజ్ఞానిక విశ్లషే ణ. International Journal of LAW, Arts and Humanities, 2(2), 131-141. https://doi.org/10.64751/rah7j058